Hoeveel mogelijkheden zijn er om voetplaten te verankeren? Segmentankers, keilnagels, chemische capsules, betonschroeven, zelfachterinsnijdende ankers, chemische mortel, ... Al deze bevestigingsmiddelen bieden verschillende voordelen. Dit afhankelijk van de eisen voor de toepassing en de plaatsingsvoorwaarden (prestaties, flexibiliteit, plaatsingssnelheid en duurzaamheid).

Hoe kies je het juiste anker? De eerste stap is het opstellen van een korte lijst van geschikte ankeroplossingen door te zoeken naar kwalificatie door een derde partij (zoals ETA). Wat betekent dit? Laten we zeggen dat je momenteel verantwoordelijk bent voor een seismische toepassing. In dat geval moet u enkel bevestigingen overwegen die seimisch gekeurd zijn.

De tweede stap is het uitvoeren van een nauwkeurige dimensionering om alle oplossingen te elimineren die niet aan de belastingsvereisten voldoen.

Ten derde moet u rekening houden met aspecten zoals productiviteit, gebruiksgemak en kosteneffectiviteit.

Tot slot moet de technicus de installatierichtlijnen steeds volgen. Bijvoorbeeld wat betreft het aanhaalmoment dat op een ankerbout moet worden uitgeoefend of de noodzaak om het gat schoon te maken bij een chemische bevestiging. In dat geval kunnen systemen aanbevolen worden die de risico's in verband met de installatie automatisch verminderen (zoals b.v. de SafeSet-technologie voor chemische ankers en de SI-AT-module voor het aanhalen van mechanische ankers). 

Als u nieuw bent op het gebied van ankers, begeleiden wij u graag bij het leerproces, te beginnen met de basisbeginselen van het ankerontwerp en de selectie van ankers.

Het eerste dat u moet weten is dat (ondanks de vele verschillen in kwaliteit, prestaties en toepassingsgebied) alle ankersystemen één ding gemeen hebben. Namelijk: de manier waarop deze systemen belastingen overbrengen op een betonnen bouwmateriaal is voornamelijk gebaseerd op één of een combinatie van de drie werkingsprincipes die in dit artikel besproken worden: Expansie, insnijding en verlijming.

Expansie

De trekbelasting N wordt bij expansie op het basismateriaal overgebracht door wrijving R. De uitzettingskracht Fexp is nodig om deze overdracht te laten plaatsvinden en kan worden opgewekt door een gecontroleerde kracht uit te oefenen of door een verplaatsing. In het geval van een gecontroleerde kracht ontstaat er een zijwaartse spanning (d.w.z. uitzetting) waarbij een uiteenzetting op het uiteinde wordt uitgeoefend. Dit is het geval voor ankers zoals de HST3 keilnagel.

Insnijding

Insnijding van het anker wordt bereikt door een inkeping in het beton te maken aan het uiteinde van een bevestigingsmiddel tijdens het aandraaien van het anker. De trekbelasting N is dan in evenwicht met de dragende krachten R, die op het basismateriaal inwerken. Dit is het geval bij bijvoorbeeld een HDA achetrinsnijdend anker.

Verlijming

Er wordt een lijmverbinding gemaakt tussen de ankerstaaf en het basismateriaal door middel van een chemische mortel of hars, zoals HIT-RE 500 V4 of HIT-HY 200 A.

Combinatie van werkingsprincipes

Veel ankers hebben hun treksterkte te danken aan een combinatie van de hierboven genoemde werkingsprincipes.
 
Een anker oefent bijvoorbeeld een uitzettingskracht uit tegen de wand van het gat ten gevolge van de verplaatsing van de kegel ten opzichte van de huls. Hierdoor kan de kracht in de lengterichting door wrijving op de anker worden overgebracht. Tegelijkertijd veroorzaakt deze uitzettingskracht een permanente plaatselijke vervorming van het basismateriaal. Dit resulteert in een blokkering, waardoor de kracht van het anker in de lengterichting ook op het basismateriaal kan worden overgebracht.Bottom of Form